سرزمین شگفتی ها

3 هندو، هندوئیزم ، هندئیسم :

هندوئیسم قدیم ترین آیین زندۀ جهان است. اگر هندوئیسم را نوعی شیوۀ زندگی تعریف کنیم شاید بهتر از این باشد ان را دین بخوانیم. اگر که اولین ریشه های هندوئیسم در ما قبل تاریخ گم شده است ، مشخص که رسوم ودایی امروز این آیین طی هزارۀ دوم قبل از میلاد از مهاجمان آریایی چادرنشین که با دراویدهای ساکن درۀ رود سند در هم آمیخته ، گرفته شده است . هندوئیسم چنان از گوناگونی و تنوع برخوردار است که می تواند با یکتاپرستی ، چند خدایی ، و کفر تطابق کند .

ریشۀ واژۀ هندو(ایندو) است که نام سانسکریت رود سند است . اروپاییها و نه ساکنان هندوستان نام هندو را به آیینی دادند که استادان بومی آن را ساناتانا- دارما (Sanatana-Dharma) ، تکلیف الهی می نامیدند. 2 اثر مهم مذهبی هندو

1.    مهابهاراتا

2.    رامایانا

دو اثر که به صورت شعرهای حماسی هستند ، اساس اخلاقی هندوئیسم را در قالب داستان هایی شرح می دهند که چنان خوب روایت شده اند .2 ص73

اصول دین هندو عبارت اند از اعتقاد و احترام به کتاب های باستانی و سنت های دینی برهمانان و پرستش خدایانی که ظهور آنها در دوره های قدیم عقیده دارند.

اعتقاد به تناسخ و رعایت مقررات طبقات اجتماعی در معاشرت و ازدواج ، همچنین احترام به موجودات زنده ، مخصوصاً گاو از اصول آن دین است .

همگان میدانند که گاو در هندوستان مقدس شمرده میشود ، اما بساری از غربی ها گمان میکنند که این تقدس به معنای آن است که هندی ها گوشت گاو نمی خورد . اندیشه آزار دادن گاوها ، از جمله نکشتن آنها برای تهیه غذا از نظر هندوها بسیار مهم است ، ولی مقدس بودن گاو از نظر هندوها به دلیل تعریف آنها از قداست است.

یکی از اولین نکات اخلاقی در هندوئیسم پاکی روه است که برای دستیابی به اهداف برتر هندوئیسم ، یعنی رهایی از چرخۀ تناسخ ، لازم است . این پاک بودن ، هم جنبه های مادی و هم جنبه های معنوی را شامل می شود و شیر- شیر سفید ، پاکیزه و دست نخورده – یکی از مواد خالص و پاک است که به طور منظم در تعدادی از آیین های مذهبی هندو مصرف می شود. گاو که این این شیر را تامین میکند به همین دلیل مورد احترام است و سرتاسر هند از آن محافظت می شود که به دلیل پاکی آن و تجسم تقدس مادر بودن و باروری است.  مجسمۀ آن را در منازل و معابد و میادین شهرها نصب می کنند. هنگامی که گاوی می میرد ،آن را با مراسم مذهبی به خاک می سپارند.نوشیدن ادرار گاو و خوردن سرگین آن برای تبرک و تطهیر درونی معمول است .

 متفکرین واقع بین هندو ، چنین تشخیص دادند که انسان در طول تولد های پیاپی در این دنیا همواره 4 هدف را دنبال می کرد.

ü    ناشی از امیال و آرزوهای دنیا

ü    مبنی بر ترک دنیا و زهد

مقاصد 4گانه زندگی ازین قرار است:

1.  کامهKama :(با کام فارسی یک ریشه است) و آن به معنی کامرانی و طلب لذایذ(خوشمزه،گوارا) جسمانی است که بصورت عشق نمودار می گردد. این مقصد در زندگی بشری چنان مهم است که برای آن قواعدی هم وضع کرده اندکه به نام (کامه سوتره )معروف است. در عین حال آدمی سرانجام پی خواهد برد که لذت نفسانی برای وصول به نجات کافی نیست .

2.    ارتهه Artha: آن وظایف نسبت به امور جهان است . درین مورد هم آثارقدیم هندی و از جمله در کلیله و دمنه ، مطالبی به جد یا شوخی به چشم می خورد. این امر هم مقصد وی نیست.

3.    دهرمه Dharma: به معنی شریعت و اخلاق و رفتار دینی است، که برای طالب آن یک سلسله قواعد وجدانی وضع کرده اند. و بر طبق آن انسان می باید وظایف شرعی خود را نسبت به خانواده و صنف و جامعه انجام دهد. این نیز مقصد نهایی نیست .

4.    مکشه Moksha : آن هدف غایی انسان است . عبارت است از نجات روح و رسیدن آن به مرتبه کمال که از طریق نفی تمام بدبختیهای زندگی .........مکشه همان وصول به مقام نیرواناست که بشر از تعریف آن عاجز است.

در دین برهمایی درباره خدای هندو به تور مختصر توضیح دادهایم . همین وجود 3خدا موجب پیدایش 3 مذهب شده است.

1.    برهمائیسم ،

2.    شیوائیسم ،

3.    ویشنوئیسم