سرزمین شگفتی ها

2 برهمای :

پس از آمیزش (در هزاره 1 قبل از میلاد)، اریاییها با دراویدیها و غلبه آنان بربومیان کم کم قوم آریایی به صورت نژاد برتر و غالب خودنمایی کرد. از طرفی هم در پایان  عصر ودایی روحانیان که به (برهمین) معروف اند به تدریچ دارای افکار مترقی فلسفی شده بودند و می خواستند اصل پیدایش جهان را معلوم سازند. پس اندک اندک 3 خدادر راس دیگر خدایان قرار گرفتند.   

1.    خدای برهما ،(Brahma )که خدای خالق.

2.    خدای ویشنو،(Vishnu )که خدای حافظ.

3.    خدای شیوا،(Shiva )که خدای مخرب و مهلک .

برهما: برخلاف گذشته در قرون بعد کمتر مورد عبادت و پرستش قرار گرفته و در سراسرهند فقط تعدادی انگشت شمار معبد مخصوص او وجود دارد. پیروان این مذهب اندک هستندو هنوز مورد احترام همه هندوها بوده و پیکره او را به صورت پادشاهی می سازندکه4 سر دارد و به خواندن دعا مشغول است.

ویشنو: که معروف ترین آین خدایان است به صورت خدایی با 4 بازو تصویر می شود که معمولاً روی تختی آرمیده است و هنگامی که ابلیس جهان را تهدید می کند . بیدار می شود. محبوب ترین این آوتارها راما ،کریشنا و بودا بوده است.

شیوا: یکی از مردمی ترین خدایان گانیشا پسر شیوا ست که سری چون فیل دارد ،چاق و خوشحال است و به عنوان بر طرف کننده موانع معروف است.

بسیاری از روستایان هندو ویشنو،شیوا و خدایانی را که مورد نیاز محلی هستند یا رسوم پرستش شده اند،ستایش می کنند بدون این که حس کنند یکی بر دیگری ارجح است. پیکره ای از شیوا در قالب ناتاراجا (Nataraj )که در معبد ماهابالی پورام (Mahabalipuram )واقع شده است

هندوها معتقدند که در جهان هستی حقیقت به صورت 3 خدای تجلی کرد. در دین هندو : اساطیر مذهبی برای هر یک ازین خدا همسرانی نیز قایل شده است که آنها را (شکتی) گویند.

کاست یا طبقات اجتماعی:

مهمترین اصول دین برهمایی و دین هندو همین رعایت و پذیرش قوانین نظام اجتماعی است. می باید طبقات اجتماعی اقوام هندی را شناخت. زیرا برهمنیزم بدون شناخت کاست یا طبقات اجتماعی مفهومی ندارد.

در اواخر قرن هفتم که آریاییها کاملاًبر درویدیها تسلط یافتند ، اولین امتیاز را برای خود قایل شدند و آن فرق بین نژاد خالص آریایی بود و غیر آریایی. پس از این که آریاییها سرزمینهای وسیع را فتح کردند و دولتهای تشکیل دادند ، رقابت و منازعه بین خود اقوام آریایی هم پدیدار شد ودر نتیجه 2 طبقه ممتاز بر روی کار آمدند.

1.    پیشوایان دینی یا همان برهمنان.

2.    مردان جنگی.

 اما چون مراسم دینی در اختیار برهمنهان بود اینها بر دل مردم حکومت میکردند، پس مورد توجه و احترام واقع گردیدند و امور مقدس و روحانی به این گروه اختصاص یافت. سرانجام 4 طبقه اجتماعی و یا کاست بوجود آمد.

1.    برهمنان که شرحش گذشت.

2.    طبقه کشتریه (Kshatryas) که همان طبقه جنگجویان و شاهزادگان و سپاهیان

3.    وایسیه ها (Vaicyasa) که هما ن طبقه کشاورزان و بازرگانان و خرده مالکانی

4.    شودرا (Coudras) که همان طبقه صاحبان حرفه و پیشه وران و کارگران.

2) این گروه از افرادی تشکیل می شد که نسب آنها به خانواده های اصیلی تعلق داشت که در جنگها با بوبیان شرکت داشتند.

3) بیشتر به کشاورزی اشتغال داشتند ، اینها هم از نژاد آریایی بودند.

 (4این گروه که معمولاً دو رگه بودند و از نژاد غیر آریایی و از نسلهای مختلف ترکیب یافته بودند .

در خارج از 4 طبقه گروهی از افراد پایین و پست جامعه قرار دارند که اصولاً جزه طبقه ای به حساب نمی آیند و از نژاد غیر آریایی هستند.

این گروه که اصلاح به نام (پاریا) Parias یا(نجس معروف هستندواز حقوق اجتماعی محرومندهر چند که گاندی اینها را (هاریجان Hurigan) یا بنده خدا نامید و قوانین هند هم این گروه را به عنوان شهروند هندی به رسمیت شناخت .

کتب مقدس برهمایی:

کتب مقدس ودا را به نفع خود شرح و تفسیر کردند و آنرا (برهمنه Brahmana ) نام نهادند. این کتاب نماینده مرحله 2 از رشد معتقدات مردم هند است ، زیرا درین مرحله از پرستش طبیعت به خدا متوجه می گردند. مجموعه برهمنه به زبان سنسکریت نوشته شده و قبلاًسینه به سینه محفوظ داشته اند .